ΜΑΡΓΚΕΡΙΤΑ ΑΚ

Σενάριο: Μάρκο Βιντέτα, Εμανουέλε Ιμπούτσι, Γκλόρια Τζορτζάνι

Σκηνοθεσία: Εμανουέλε Ιμπούτσι

Μουσική: Ράτσεβ&Καρατέλο

Σχέδια: Μανουέλ Μουρέντου

Γραφικά: Inlusion

από 01.02 έως 28.03
Online

Στην πρώτη ταινία-ντοκιμαντέρ της σειράς οικοδέσποινα είναι η ηθοποιός Φραντσέσκα Ινάουντι, η οποία χάρη σε ένα αφηγηματικό τέχνασμα, υποδύεται ένα νεαρό κορίτσι που αφιερώνεται σε μια ενδελεχή και επίμονη έρευνα προκειμένου να αναπαραστήσει την προσωπικότητα της Μαργκέριτα Ακ αποκαλύπτοντας τα επιστημονικά επιτεύγματά της, καθώς τις πιο ιδιωτικές και ανθρώπινες πτυχές της, το χάρισμά της και το εκρηκτικό ταμπεραμέντο της, μαζί με την ανοιχτόμυαλη προσέγγισή της στη νέα γενιά και την ικανότητα που είχε να δημιουργήσει δεσμούς ισχυρούς και με διάρκεια.
Η Φραντσέσκα Ινάουντι επισκέπτεται τα πιο σημαντικά μέρη στη ζωή και στην καριέρα της διάσημης επιστήμονα, συνομιλεί με φίλους και συναδέλφους με στόχο τη λεπτομερή σκιαγράφηση του εσωτερικού προφίλ της. Μεταξύ τους είναι η νεαρή αστροφυσική Έντα Τζιέργκο, που έζησε με την Μαργκερίτα Ακ και τον άνδρα της από την εφηβεία της και το ζευγάρι την είχε σαν κόρη τους, ο δημοσιογράφος Πιέρο Άντζελα, ο Πατρίτσιο Ροβέρσι, η διάσημη αστρονόμος Μαρίκα Μπρανκέζι, οι βιογράφοι της Μαργκερίτα, οι Φάμπιο Παγκάν και Φεντερίκο Ταντία, ο πρώτος μαθητής της, ο αστροφυσικός Πιερλουίτζι Σεβέλι, ο Ρικάρντο Ίλι,που ήταν δήμαρχος της Τεργέστης την δεκαετία του ’90 και έζησε τις επιχειρηματικές προσπάθειες της Μαργκερίτα, και η ηθοποιός Μαρίνα Τζούλια Καβάλι, που εμπλουτίζουν την αφήγηση με ιστορίες και ανέκδοτα, ενίοτε απρόσμενα, περιστατικά από τη ζωή της.

Το δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ με τη σκηνοθεσία του Εμανουέλε Ιμπούτσι μας παρουσιάζει την καθηγήτρια Αστροφυσικής, ακαδημαϊκή και επιστημονική εκλαϊκεύτρια Μαργκερίτα Ακ, που υπήρξε ένα από τα πιο λαμπρά μυαλά στους κόλπους της επιστημονικής Ιταλικής κοινότητας, με μεγάλη διεθνή εμβέλεια στον χώρο της Αστροφυσικής. Μετά το πτυχίο Φυσικής και τη διατριβή με θέμα την αστρική αστροφυσική, το 1945, το 1964 ανέλαβε την έδρα Αστροφυσικής στο Πανεπιστήμιο της Τεργέστης και από την ίδια χρονιά έως το 1987 διεύθυνε το Αστεροσκοπείο της Τεργέστης που επί της θητείας της έγινε παγκοσμίως γνωστό. Υπήρξε μέλος των σημαντικότερων εταιρειών Φυσικής και Αστρονομίας, συνεργάστηκε με πολλά αστεροσκοπεία σε Ευρώπη και Αμερική, και υπήρξε μέλος των ομάδων εργασίας της ESA και της NASA. Στην Ιταλία προώθησε με επιμονή τη χρήση δορυφόρων για τους σκοπούς της Ιταλικής αστρονομικής κοινότητας.
Η Ακ έγινε γνωστή στο μεγάλο κοινό χάρη στη συμπάθειά της και στην ικανότητά της να εκλαϊκεύει την Αστροφυσική χωρίς επιστημονικές εκπτώσεις, και το 1995 τιμήθηκε με το Διεθνές Βραβείο Cortina Ulisse για την επιστημονική εκλαΐκευση. Υπήρξε μέλος της Accademia dei Lincei, της Διεθνούς Ένωσης των Αστρονόμων και της Royal Astronomical Society. Το 1992 αποσύρθηκε από το Πανεπιστήμιο αλλά συνέχισε την ερευνητική δραστηριότητα. Το 1993 έγινε δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο της Τεργέστης. Το 1997, αν και συνταξιούχος πλέον, ανέλαβε τη διεύθυνση του Περιφερειακού Διαπανεπιστημιακού Κέντρου Αστροφυσικής και Κοσμολογίας (CIRAC) της Τεργέστης. Απεβίωσε στις 29 Ιουνίου 2013 στα 91 της χρόνια.