Η αίσθηση της ομορφιάς

Τέχνη και επιστήμη στο CERN.

Σε εννέα κεφάλαια με πυκνότητα ερωτήσεων και απαντήσεων με θετικό και αρνητικό πρόσημο, η ταινία αποκαλύπτει το νόημα του τίτλου της μέσα από την περιέργεια και την φιλογνώσια εναλλάσσοντας εικόνες της φύσης όπως την ξέρουμε και την αισθανόμαστε, με άλλες, καλλιτεχνικές, σε πολύ υψηλή ευκρίνεια, που προέρχονται από τα έργα διεθνών καλλιτεχνών που την αναδημιουργούν με βάση τις ανακαλύψεις της φυσικής επιστήμης.
Παρελαύνουν έτσι The Weather Project του σταρ Όλιαφουρ Ελίασον, ο χορός των σωματιδίων του επιστήμονα και καλλιτέχνη Ντάβιντ Γκλοβάκι, η αλληλεπίδραση των ηχητικών και υδάτινων κυμάτων του Alexander Lauterwasser, οι κινητικές εμπειρίες του Πολ Προύντενς, ο ιδεασμός του κβαντικού κόσμου στις κυματώδεις εικόνες του Μάρκος Κέι, οι ανθρώπινες εγκαταστάσεις του Άντονι Γκόρμλι, τα βυθισμένα τοπία των Evelina Domnitch και Dmitry Gelfand, οι περίτεχνες εκρήξεις του Fabian Oefner, οι εικόνες σε τρισδιάστατο σχεδιασμό του Ρομπέρ Χόντζινς, στον οποίο οφείλονται οι συγκλονιστικές σκηνές στο τέλος, η ηχητική αναζήτηση της Κάρλα Σκαλέτι, το διαστημικό περιβάλλον του Τσαρλς Λίντσεϊ και οι φωτογραφίες του Μίχαελ Χοτς.

[Ραφαέλα Τζανκριστοφάρο]

Η αίσθηση της ομορφιάς, 2017 – 75’

Είδος: ντοκιμαντέρ

Παραγωγή: Amka Films Productions, RSI-Radiotelevisione Svizzera (Ελβετική Δημόσια Ραδιοτηλεόραση), Rai Cinema

Σκηνοθεσία: Βαλέριο Γιαλόγκο

Φωτογραφία: Λεάντρο Μόντι, Αλεσάνδρο Πέσι

Μοντάζ: Μάσιμο Φιόκι

Μουσική: Μαρία Μποντζανίγκο, Κάρλο Κριβέλι

Η παραγωγή έγινε σε συνεργασία με το Εθνικό Ινστιτούτο Πυρηνικής Φυσικής.

Η επιλογή της ομορφιάς, που εξ ορισμού είναι κάτι άπιαστο, ως κεντρικό θέμα για ταινία είναι επικίνδυνο και συνάμα φιλόδοξο εγχείρημα. Ο Βαλέριο Γιαλόγκο προκειμένου να βρει μια στέρεα βάση και στηριχθεί σε κάτι χειροπιαστό, επέλεξε ως χώρο για τα γυρίσματά του το CERN της Γενεύης αξιοποιώντας ως ηθοποιούς τους φοιτητές και τους ερευνητές και προβάλλοντας το αντικείμενο των πειραμάτων τους.
Ο σκηνοθέτης βρίσκεται συνεχώς σε εγρήγορση και με το βλέμμα άγρυπνο και ταυτόχρονα συγκλονισμένο μπροστά στο θαύμα του σύμπαντος και στα μυστικά που κρύβει. Ο Γιαλόγκο αυτό το θαύμα αποφάσισε να το εξερευνήσει και να τα αποσυναρμολογήσει στα στοιχειώδη συστατικά του.
Υποβλητικό είναι η αρχική προσέγγιση, που ξεκινώντας από την αρχιτεκτονική αθλιότητα της συνοικίας της Γενεύης όπου εδρεύει το CERN καταλήγει στην ανακάλυψη της ομορφιάς που αρέσκεται να κρύβεται στα πιο απίθανα μέρη για να μη φαίνεται ορατή διά γυμνού οφθαλμού.
Γιατί η ομορφιά προτιμά τις λέξεις, τις ιδέες, το μεταδοτικό πάθος των συχνά νεότατων επιστημόνων μπροστά στο φακό του σκηνοθέτη. Μέσα από μηχανήματα που μοιάζουν με έργα τέχνης και καλλιτεχνικές εγκαταστάσεις που μοιάζουν με πειράματα, βγαίνει στην επιφάνεια το πορτραίτο μιας επιστημονικής και συνάμα καλλιτεχνικής δραστηριότητας που νοείται ως έρευνα, φαντασία, αυθεντική βούληση για ελευθερία.

[Εμανουέλε Σάκι]
από 15.03 έως 11.04
Online