Το Bel Canto

Το Bel Canto: αυτή η καθαρόαιμη Ιταλική έκφραση, που δεν μεταφράστηκε από άλλες γλώσσες, όπως τόσο συχνά συμβαίνει στις μέρες μας, εδώ και αιώνες περιγράφει το λεγόμενο «ρετσιτατίβο», κάτι σαν «παραλογές». Η έκφραση εμφανίστηκε στις αρχές του 17ου αιώνα μαζί με την εμφάνιση του νέου τραγουδιστικού ύφους. Αυτό το ντοκιμαντέρ είναι αφιερωμένο στη Μαρία Κάλλας και τη Ρενάτα Τεμπάλντι, τις δυο αδιαμφισβήτητες πρωταγωνίστριες του Μπελ Κάντο του 20ου αιώνα. Η περιβόητη αντιπαλότητά τους ήταν περισσότερο δημιούργημα των θαυμαστών τους και του κοσμικού κουτσομπολιού που κυριαρχούσε τότε στον κόσμο της Όπερας και όχι μόνο. Μια μεγάλη πλην αναίμαχτη μονομαχία, αντίστοιχη με εκείνες που την ίδια εποχή χώριζαν σε αντίπαλα στρατόπεδα τους θαυμαστές του Μπάρταλι και του Κόπι, ή του Μπίντα και του Τζιραρντέγκο, στο χώρο της, δημοφιλέστατης τότε στην Ιταλία, ποδηλασίας.

Ταυτότητα του έργου

Παραγωγή: Istituto Luce Cinecittà, 2016 – 54’

Σκηνοθεσία: Κάρλο Κότι

Ερμηνεύτριες: Μαρία Κάλλας, Ρενάτα Τεμπάλντι

Γλώσσα: πρωτότυπη με Ελληνικούς υπότιτλους

από 12.02 έως 11.03
Online

Μαρία Κάλλας

Η σοπράνο Μαρία Κάλλας, δηλαδή η Μαρία Άννα Σοφία Καικιλία Καλογεροπούλου (1923-1977), γεννήθηκε στην Αμερική από Έλληνες γονείς, και στη συνέχεια πολιτογραφήθηκε Ιταλίδα και Ελληνίδα. Χάρη στο ιδιαίτερο χρώμα και στην ιδιαίτερη ένταση της φωνής της, που διέθετε επίσης μεγάλη έκταση και πλαστικότητα, η Κάλλας έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην αναβίωση του Ιταλικού ρεπερτορίου του πρώτου μισού του 19ου αιώνα (το λεγόμενο “belcanto renaissance”), και κυρίως του Βιντσέντο Μπελίνι και Γκαετάνο Ντονιτζέτι, που ανέγνωσε με πολύ προσωπικό τρόπο αναδεικνύοντας τα δραματικά στοιχεία τους με έμφαση στον τραγουδιστικό τρόπο που ονομάστηκε «τραγούδι δεξιοτεχνίας» (canto di bravura). Επίσης προώθησε την αναβίωση έργων που είχαν λησμονηθεί λόγω της έλλειψης κατάλληλων ερμηνευτριών. Η Κάλλας είναι ακόμα και σήμερα ένας καλλιτεχνικός και λαϊκός μύθος, και δικαιολογημένα έγινε γνωστή με το προσωνύμιο  Divina – η θεά.

Ρενάτα Τεμπάλντι

Η σοπράνο Ρενάτα Ερσίλια Κλοτίλντε Τεμπάλντι (1922-2004) είναι μια από τις πιο γοητευτικές φωνές των τελευταίων εκατό χρόνων και πρωταγωνίστησε στην χρυσή εποχή της μεταπολεμικής αναβίωσης του Μπελ Κάντο. Χάρη στην εκρηκτική ομορφιά της καθαρής και κρυστάλλινης φωνής της, ακόμα και τώρα παραμένει αξεπέραστη λόγω της έντασης, της γλυκιάς εκφραστικής γραμμής της και του αδαμάντινου χρώματος της φωνής της. ‘Εκανε το ντεμπούτο της το 1944 στο Ροβίγκο, στο ρόλο της Ελένης στον Μεφιστοφελή του Αρίγκο Μπόιτο. Το 1946 έλαβε μέρος στην πρώτη μεταπολεμική συναυλία της Σκάλα του Μιλάνου υπό τη διεύθυνση του μαέστρου Αρτούρο Τοσκανίνι, ο οποίος τότε είπε «αγγελική» τη φωνή της, προσωνύμιο που θα την συνοδέψει για το υπόλοιπο της καριέρας της. Διάσημη υπήρξε η αντιπαλότητά της με τη φωνή της Μαρίας Κάλλας, σε σημείο που κάποιοι την είπαν «αντιΚάλλας». Αποσύρθηκε οριστικά το 1976.