Θαυμάσιος Βοκάκιος

Η ταινία είναι βασισμένη στο Δεκαήμερο του Βοκάκιου. Οι ιστορίες διαδραματίζονται με φόντο τη Φλωρεντία του ΙΔ’ αιώνα και την πανώλη που ξέσπασε τότε και οδήγησε μια παρέα νεαρών να βρει καταφύγιο στην εξοχή. Εδώ, σε μια έπαυλη, αφηγούνται διάφορες ιστορίες, δραματικές και σατυρικές, κωμικές και παράξενες, αλλά κυρίως ερωτικές. Γιατί το κυρίαρχο θέμα του βιβλίου είναι ο έρωτας σε όλες του τις εκφάνσεις και ως αντίδοτο στις δυσκολίες και την αβεβαιότητα μιας ολόκληρης εποχής.

Παραγωγή: Stemal Entertainment, Cinemaundici, Rai Cinema, 2015 – 120’

Σκηνοθεσία: Πάολο Ταβιάνι, Βιτόριο Ταβιάνι

Βασισμένο στο ομότιτλο κλασικό έργο του Βοκάκιου

Ηθοποιοί: Πάολα Κορτελέζι, Kάσια Σμούτνιακ, Ρικάρντο Σκαμάρτσο, Τζασμίν Τρίνκα, Βιτόρια Πουτσίνι, Ρόζαμπελ Λαουρέντι Σέλερς, Κιμ Ρόσι Στούαρτ, Καρολίνα Κρεσεντίνι,  Φλάβιο Παρέντι, Μικέλε Ριοντίνο, Μίριαμ Νταλμάτσιο, Λέλο Αρένα, Εουτζένια Κοσταντίνι, Φαμπρίτσιο Φάλκο, Ιλάρια Τζάκι, Γιοσαφάτ Βάνι, Νικολό Καλβάνα

Μουσική: Τζούλιο Ταβιάνι, Καρμέλο Τράβια

Γλώσσα: πρωτότυπη με Ελληνικούς υπότιτλους

Γίνεται να μιλήσουμε για το σημερινό κόσμο και τις όλο και οξύτερες κοινωνικές του αντιθέσεις, για τον θρησκευτικό φανατισμό και για τους ατελείωτους πολέμους του έχοντας στο νου μας την πανώλη του 1348 και το Δεκαήμερο του Βοκάκιου; Η απάντηση είναι ναι αν η ιδέα ανήκει στους αδελφούς Πάολο και Βιτόριο Ταβιάνι, τους μεγάλους «γέρους» του Ιταλικού σινεμά (και οι δυο είναι πάνω από ογδόντα χρονών και το ντεμπούτο τους έγινε πριν 60 χρόνια). Με αμείωτη πνευματική διαύγεια (η ταινία τους O Kαίσαρας πρέπει να πεθάνει, του 2012, απέσπασε την Χρυσή Άρκτο στο Βερολίνο ύστερα από μια «νηστεία» που κρατούσε από 1991), οι Ταβιάνι δημιουργούν μια ποιητική και κομψή ταινία, οπτικά και τυπικά συμπαγή, όπου τα γεωμετρικά πλάνα με κάτι από Τζότο βρίσκονται σε αντιδιαστολή με υποβλητικές εικόνες που δεν χάνουν ποτέ την αίσθηση του μέτρου και δεν καταντούν ποτέ να είναι απλά ντεκόρ (τα κυρίαρχα χρώματα είναι το κυανό και το ερυθρό που χαρακτηρίζει πολλά Ιταλικά ζωγραφικά έργα εκείνης της εποχής, και το έντονο βεραμάν των τοπίων της Κοιλάδας της Όρτσα). Μια ταινία άπιαστη και υλιστική συνάμα, με μια γλυκιά και αθώα αισθησιακότητα που διαφαίνεται στα πρόσωπα, στις εκφράσεις και στις κινήσεις των γυναικείων χαρακτήρων των ιστοριών.

από 22.02 έως 21.03
Online