ΤΖΟΥΛΙΕΤΑ ΜΑΖΙΝΑ

Υπήρξε μια από τις σημαντικότερες Ιταλίδες ηθοποιούς και σύζυγος του Φεντερίκο Φελίνι, με τον οποίο συνέπραξε καλλιτεχνικά σε πολλές ταινίες του (Λα Στράντα, Οι νύχτες της Καμπίρια, Η Ιουλιέτα των Πνευμάτων, Τζίντζερ και Φρεντ). Ο ρόλος της στην ιστορία του Ιταλικού κινηματογράφου είναι μοναδικός αφού η Μαζίνα έδωσε σάρκα και οστά σε μια γυναικεία φυσιογνωμία ταυτόχρονα δυνατή και εύθραυστη, πολύ μακριά, στην απλότητά της, από την ονειρική ατμόσφαιρα του Φελίνι, αλλά με πολύ έντονη παρουσία. Η καριέρα της υπήρξε μεγάλη αν και δεν έπαιξε σε πολλές ταινίες. Η Μαζίνα συνεργάστηκε επίσης με τον Ρομπέρτο Ροσελίνι (1946, Παισά), τον Λουίτζι Κομεντσίνι και με την Λίνα Βερτμίλερ. Η Μαζίνα απεβίωσε το 1994, ακριβώς πέντε μήνες μετά τον Φελίνι, που την αποκαλούσε στοργικά “σπίπολο”, που στη διάλεκτο της περιοχής Ρομάνια δηλώνει κάτι τρυφερό και γλυκό, αλλά ταυτόχρονα αποφασιστικό και δυνατό, όπως ήταν αυτή η γυναίκα που κατάφερε να απογειώσει ταινίες πολλές από τις οποίες χωρίς αυτήν δεν θα θυμόταν κανείς.

Η πρώτη έγχρωμη ταινία του Φεντερίκο Φελίνι είναι και αυτή που αγαπήθηκε λιγότερο από τους κριτικούς του κινηματογράφου, οι οποίοι μετά τον αισθητικό θρίαμβο του 8 ½ ναι μεν ξαναβρήκαν εδώ την εκκεντρικότητα του σκηνοθέτη αλλά δεν ενθουσιάστηκαν με την κομψότητα ούτε με την πανδαισία χρωμάτων της ταινίας. Ο Φελίνι επιλέγει εδώ να καταγγείλει την καλή κοινωνία της Ρώμης που την ενσαρκώνει η Τζουλιέτα Μαζίνα, μια χαμηλών τόνων φυσιογνωμία που παλεύει με τη  κρίση του γάμου της και με την παρουσία των πνευμάτων στον κόσμο της. Κυριαρχούν στη σκηνή τα παρδαλά κουστούμια και οι μπαρόκ σκηνογραφίες του Πιέρο Γκεράρντι. Η Ιταλοί κριτικοί, λοιπόν, δεν υπήρξαν γενναιόδωροι με την πρώτη έγχρωμη ταινία του Φελίνι, που είναι και η πρώτη μετά τη στροφή του από το νεορεαλισμό στον κόσμο των ονείρων και των ψυχαναλυτικής φύσης αναμνήσεων. Γιατί ενώ την ποιητική του Φελίνι την βρίσκουμε ατόφια, και ενδεχομένως σε υπερβολικές δόσεις, κι εδώ, ο Φελίνι γέμισε την ταινία με τα φαντάσματα της Τζουλιέτα, προικισμένης με ένα τρίτο μάτι μέσω του οποίου επικοινωνεί με ένα παράλληλο σύμπαν και με άλλα επίπεδα ύπαρξης.

Σκηνοθεσία: Φεντερίκο Φελίνι, 1965 – 137’

Σενάριο: Φεντερίκο Φελίνι, Τούλιο Πινέλι

Ηθοποιοί: Τζουλιέτα Μαζίνα, Σάντρα Μίλο, Σύλβια Κόσινα, Μάριο Πίζου, Βαλεντίνα Κορτέσε

Μουσική: Νίνο Ρότα

Στην πρωτότυπη γλώσσα με ελληνικούς υπότιτλους

Η Τζουλιέτα είναι κυρία της μεγαλοαστικής τάξης παντρεμένη με τον Τζόρτζο, επιτυχημένο υπεύθυνο δημοσίων σχέσεων. Όμως στη ζωή της Τζουλιέτα κάτι φαίνεται να ραγίζει την ημέρα που το ζευγάρι γιορτάζει την επέτειο του γάμου τους στην παραθαλάσσια έπαυλη τους. Παρ’ όλη την εύθυμη ατμόσφαιρα που επικρατεί, η σχέση τους δεν είναι πια τόσο υγιής όσο παλιά. Ο Τζόρτζο βαυκαλίζεται με μια καινούρια και πιο δροσερή αγάπη ενώ η Τζουλιέτα βλέπει τον κόσμο της να καταρρέει και αναζητά καταφύγιο στον πνευματισμό. Από την άλλη η μητέρα της την συμβουλεύει να αναθέσει σε ιδιωτικό ντετέκτιβ να ερευνήσει την κρυφή ζωή του άπιστου συζύγου για να αποκτήσει τις αποδείξεις της απάτης του. Στο τέλος για να διώξει τα φαντάσματα και τις εμμονές που την βασανίζουν, θα αναμετρηθεί με την ερωμένη του συζύγου της.

από 26.2 έως 11.3
Online