Τζαν Μαρία Βολοντέ

Τζαν Μαρία Βολοντέ

Ο Τζαν Μαρία Βολοντέ υπήρξε πολυεδρικός και πολύ ταλαντούχος ηθοποιός, με το χαρακτηριστικό, σκαμμένο πρόσωπό του, που ξεκίνησε την καριέρα του μετά τις σπουδές υποκριτικής στην Ακαδημία Δραματικής Τέχνης Σίλβιο Ντ’ Αμίκο υπό την καθοδήγηση του Οράτσιο Κόστα. Το κινηματογραφικό ντεμπούτο έγινε στις αρχές της δεκαετίας του ’60, αλλά ο Βολοντέ έγινε σύμβολο, στην Ιταλία και όχι μόνο, του Ιταλικού πολιτικού κινηματογράφου χάρη στη συνεργασία του με τον σκηνοθέτη Έλιο Πέτρι, ο οποίος στις ταινίες του περιγράφει τις αλλαγές που χαρακτηρίζουν την Ιταλική κοινωνία στις δεκαετίες του ’60 και του ’70. 

Περισσότερα

Η ταινία, ελεύθερη διασκευή του ομώνυμου μυθιστορήματος του Λεονάρντο Σάσα, διαδραματίζεται στην Σικελία, στο Κεφαλού. Δυο άνδρες, ο φαρμακοποιός Μάνο και ο γιατρός Ρόσο, πάνε για κυνήγι και δολοφονούνται. Η αστυνομία θεωρεί τις δολοφονίες «έγκλημα πάθους» εξαιτίας της εξωσυζυγικής σχέσης του Μάνο, που είχε λάβει στο προηγούμενο διάστημα μερικά απειλητικά, ανώνυμα γράμματα. Έτσι για την δολοφονία κατηγορούνται οι συγγενείς της Ροζέτα, μιας νεαρής καμαριέρας που ο Μάνο είχε παραπλανήσει. Όμως ο Πάολο Λαουράνα, εκπαιδευτικός και μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος, δεν πιστεύει σε αυτή την τόσο απλουστευτική εκδοχή των πραγμάτων και αρχίζει να ερευνά προσωπικά την υπόθεση με βάση τα ίδια γράμματα που είχε λάβει το θύμα. Έτσι θα ανακαλύψει πολύ πιο βαθιές συνδέσεις με την εξουσία, την πολιτική και τη μαφία.

Παραγωγή: Cemofilm, 1967 – 99’
Σκηνοθεσία: Έλιο Πέτρι
Σενάριο: Λεονάρντο Σάσα
Ηθοποιοί: Τζαν Μαρία Βολοντέ, Ειρήνη Παππά, Γκαμπριέλε Φερτσέτι, Σάλβο Ραντόνε
Μουσική: Λούις Μπάκαλοφ
Στην πρωτότυπη γλώσσα με ελληνικούς υπότιτλους

Η ταινία είναι καταπέλτης κατά της Σικελικής μαφίας που ελέγχει το Κεφαλού αλλά και το Παλέρμο, και εντάσσεται στην «στρατευμένη» παραγωγή του Έλιο Πέτρι και γενικότερα στην παράδοση του Ιταλικού πολιτικού κινηματογράφου. Ο σκηνοθέτης βασίζεται στο μυθιστόρημα του Λεονάρντο Σάσα και μαζί με τον Ούγκο Πίρο υπογράφει ένα περίπλοκο, πολυσύνθετο σενάριο με στόχο να αποδείξει την αποξένωση του ήρωα από το κοινωνικό σύστημα της Σικελίας. 

Ο καθηγητής Λαουράνα, σύμφωνα με τον ίδιο τον σκηνοθέτη, είναι ένας ανθρωπιστής και σεξουαλικά αμόρφωτος διανοούμενος, με αισθαντικό και ειρωνικό χαρακτήρα. Πράγματι, ο Πάολο είναι ανίκανος να συμμορφώνεται με τα ήθη και τα έθιμα του λαού της πόλης του εξαιτίας της ιδειαλιστικής και εξωστρεφούς διάθεσής του. Αυτή η διάθεση επιβεβαιώνεται από τη μητέρα του, η οποία, όταν η αστυνομία ερευνάει το δωμάτιό του, λέει ότι ο γιος της δεν ασχολείται με τα κοινά γιατί ταξιδεύει συνέχεια ανάμεσα στο Παλέρμο, όπου βρίσκεται το λύκειο όπου διδάσκει, και στο Κεφαλού, όπου κατοικεί και ξάθε απόγευμα επιστρέφει κατάκοπος από τη δουλειά. 

Περισσότερα
από 5.3 έως 18.3
Online