Όσο περνάν τα χρόνια η σκηνική διάσταση της τέχνης του Έτορε Σκόλα αποκτάει όλο και μεγαλύτερη συμβολική αξία. Ο τόπος απεικονίζει το Ιστορικό γίγνεσθαι αλλά και το ρου του Χρόνου, καθώς τη ψυχολογία των χαρακτήρων με στόχο τη σκιαγράφηση μιας ολοκληρωμένης ανθρωπολογίας. Η τελευταία είναι η περίπτωση της ταινίας Το δείπνο, έργο με περίπου εξήντα χαρακτήρες, που διαδραματίζεται αποκλειστικά μέσα σε ένα εστιατόριο στη Ρώμη. 

Είχαν προηγηθεί Μια ξεχωριστή μέρα, με την Αντονιέτα και τον Γκαμπριέλε να συναντιούνται στο Παλάτσο Φεντερίτσι, Η ταράτσα, σημείο άφιξης και αναχώρησης των διάφορων χαρακτήρων, Ο νέος κόσμος με την άμαξά του, Ο Χορός με την αίθουσα χορού του, Η οικογένεια με το διαμέρισμά της. 

Εδώ σειρά έχει το εστιατόριο “Αρτούρο αλ Πόρτικο”, παλιά ταβέρνα που παραπέμπει στοργικά και αυτοβιογραφικά στο “Οτέλο αλα Κονκόρντια”, το εστιατόριο που βρίσκεται μεταξύ Πιάτσα ντι Σπάνα και του Βωμού της Ειρήνης, όπου ο σκηνοθέτης σύχναζε μαζί με την παρέα του, καθώς και στα μαγειρεία της εβραϊκής συνοικίας (και για αυτό ο πρώην τοξικομανής Φράνκο, που τον υποδύεται ο Τζόρτζο Τιραμπάσι, αναρωτιέται αν η αγκινάρα που έπεσε από ένα τραπέζι όταν μπήκε στο εστιατόριο για το ραντεβού του με την αδελφή του και τον πατέρα του, είναι αλά ρομάνα ή αλά Ιουδαία). 

Στις κινηματογραφικές ιστορίες τα μεγάλα, συλλογικά γεύματα αποκτούν συχνά πρωτεύοντα ρόλο ως μεταφορές της κοινωνίας μας: ο νους μας τρέχει μάλιστα, πάλι στο πλαίσιο του έργου του Σκόλα, στον “Βασιλιά της μισής μερίδας” που εμφανίζεται στην ταινία Είχαμε αγαπηθεί τόσο, στο δείπνο στο εστιατόριο της μονής στην ταινία με τίτλο Θα τα καταφέρουν οι φίλοι μας να βρουν το φίλο τους που εξαφανίστηκε μυστηριωδώς στην Αφρική; (αξέχαστος ο ιερέας που ρωτάει χαμηλόφωνα τον Αλμπέρτο Σόρντι: “Τι να ετοιμάζει άραγε ο Φελίνι;”), και στο φαγητό παρά θιν’ αλός της οικογένειας/αγέλης του Νίνο Μανφρέντι στο Βίαιοι, βρώμικοι και κακοί

Ως εκ τούτου Το δείπνο προτίθεται πολύ απλά να χαρτογραφήσει μια ανθρωπολογική και πολιτική γεωγραφία της Ιταλίας προς τα τέλη της δεκαετίας του ’90 εστιάζοντας την προσοχή του σε μια βραδιά που διαδραματίζεται σε ένα μαγαζί που ταυτόχρονα είναι αρκετά γνωστό για να φιλοξενήσει ακόμα και τα ανώτερα κοινωνικά στρώματα της Ρώμης αλλά και αρκετά φτηνό για να μπορούν να συχνάζουν σε αυτό ακόμα και οι λαϊκές τάξεις.

  [Ραφαέλε Μεάλε]

MassFilm, 1998, 126’

Σκηνοθεσία:  Έτορε Σκόλα

Ηθοποιοί: Φανί Αρντάν, Βιτόριο Γκάσμαν, Τζανκάρλο Τζανίνι, Έρος Πάνι, Στεφάνια Σαντρέλι

Σε πρωτότυπη γλώσσα με ελληνικούς υπότιτλους

Στο εστιατόριο «Αρτούρο αλ Πόρτικο» της Φλόρα λαμβάνουν χώρα διάφορες ιστορίες, διάλογοι και περιπέτειες των πελατών αλλά και του προσωπικού στην κουζίνα.

Η Σαμπρίνα δεν ξέρει πώς να ανακοινώσει στη μητέρα της, την Ιζαμπέλα, την απόφασή της να γίνει καλόγρια· ένας παντρεμένος καθηγητής φιλοσοφίας ερωτεύεται την φοιτήτριά του· δυο ηθοποιοί συζητούν για τη νέα τους παράσταση· ένα ζευγάρι μιλάει για το μέλλον της σχέσης τους (η κοπέλα είναι έγκυος) δίπλα σε μια σαγηνευτική γυναίκα που κάθεται στο διπλανό τραπέζι.

Μαζί τους οι σκέψεις του σεφ, κομμουνιστή απογοητευμένου από την πολιτική, η ζήλεια του Ντιομέντε για τον Ουλιάνο που φλερτάρει την Φλόρα, και τη σοφία του δασκάλου Πετσούλο.

από 18/11/2020 ως 09/12/2020