Το κρασί του “Μαρσάλα”

Το Μαρσάλα είναι γλυκό κρασί που οφείλει τη φήμη του σε δυο Άγγλους εμπόρους, τους αδελφούς Woodhouse, που στο 1770 ταξίδεψαν στη Σικελία για δουλειές και ανακάλυψαν αυτό το κρασί που θύμιζε το σέρι, το Πόρτο, το Μαντέρα, και είπαν ότι θα είχε μεγάλη επιτυχία στην πατρίδα τους.
Αφού διαπίστωσαν την επιτυχία του Μαρσάλα που έστειλαν στην Αγγλία, οι αδελφοί Woodhouse ξεκίνησαν τη δικιά τους παραγωγή στη Σικελία. Η επιτυχία αυτή τράβηξε το ενδιαφέρον και άλλου Άγγλου υπηκόου, ονόματι Benjamin Ingham, ο οποίος έστησε οινοποιείο στη Μαρσάλα.
Από το 1834 και ο Vincenzo Florio αρχίζει  την παραγωγή, και η εταιρεία κατακτάει σιγά σιγά την παγκόσμια αγορά απορροφώντας όλους τους ανταγωνιστές.  

Το Μαρσάλα είναι ΠΟΠ προϊόν, όμως εμφανίζει όμως μεγάλες διαφορές ανάλογα με τον τρόπο παραγωγής, και έτσι δεν είναι όλα τα Μαρσάλα ίδια. Η πρώτη διαφορά αφορά το χρώμα: έτσι έχουμε Μαρσάλα χρυσαφί, μπακιρένια και ρουμπινί. Για τα πρώτα δυο χρησιμοποιούνται οι ποικιλίες Γκρίλο, Καταράτο, Ιντζόλια, Νταμασκίνο και Νέρο ντ’Άβολα, για το ρουμπινί κυρίως η Περικόνε ή Πινατέλο, η Καλαμπρέζε ή Νέρο και η Νερέλο Μασκαλέζε.

Η μέθοδος παραγωγής είναι περίπλοκη και εξαρτάται από την ποικιλία του Μαρσάλα που θέλουμε. Στη βάση προστίθεται ένα χαρμάνι από φρέσκο μούστο, αλκοόλ και ψημένο μούστο. Τα καλύτερα Μαρσάλα ωριμάζουν σε βαρέλια σύμφωνα με μια παλιά Ισπανική μέθοδο που λέγεται σολέρα, όπου κρασιά διαφορετικών χρονών ανακατεύονται συνέχεια ούτως ώστε τα νεότερα να αφομοιώνονται από τα παλαιότερα.

[Πηγές: Οινοκάρτες – Κοριέρε ντέλα Σέρα // Florio – ιστορία]