Πρόκειται για σύνθεση που ανοίγει διάπλατα τις πόρτες του υπαρξιακού μας σκότους μέσα από τη συνεχή ροή, την υπέρβαση του χώρου. Βρίσκοντας το ρυθμό που ταιριάζει στο χορό και στη μουσική, αναζητώντας στα λόγια και στους στίχους τη συμφωνία των αισθημάτων και των διάφορων γλωσσών, μεταμορφώνοντας τον πόνο του σήμερα σε πίστη στο αύριο. Οι ηθοποιοί του Θιάσου του Πίπο Ντελμπόνο εισέρχονται χωρίς σταματημό στο αναπάντεχο, σε μια θάλασσα που αλλάζει αενάως, όπου η εφικτή σωτηρία έρχεται μετά το αναπόφευκτο ναυάγιο.

από 06/11/2020 ως 30/11/2020

Μια παράσταση του Πίπο Ντελμπόνο

Με τους Ντόλυ Αλμπερτίν, Τζανλούκα Μπαλαρέ, Μπομπό, Πίπο Ντελμπόνο, Ιλάρια Ντιστάντε, Σιμόνε Γκατζάνο, Μάριο Ιντρούλιο, Νέλσον Λαρίτσα, Μαρίτζα Ματζιπίντο, Γιούλια Μοράβιετς, Τζάνι Παρέντι, Πέπε Ρομπλέντο, Γκράτσια Σπινέλα και τη συμμετοχή του Αλεξάντερ Μπαλανέσκου 

Πρωτότυπη μουσική Αλεξάντερ Μπαλανέσκου

Σκηνικά Κλωντ Σαντέρρε

Κουστούμια Αντονέλα Καναρότσι

Φωτισμός Ρόμπερτ Τζον Ρεστεγκίνι

Τεχνικός διευθυντής Φάμπιο Σάγιζ

Ήχος Άντζελο Κολόνα

Ηχολήπτης Κοράντο Ματσόνε

Φωτισμός, βίντεο Ορλάντο Μπολονέσι

Κουστούμια Έλενα Τζαμπάολι

Τα σκηνικά έγιναν στο εργαστήριο D.ex M. — Ραφείο Théâtre de la Place-Liège

Παραγωγή Emilia Romagna Teatro Fondazione, Teatro di Roma, Théâtre du Rond Point – Paris, Théâtre de la Place – Liège, Théâtre National de Bretagne – Rennes

Έναρξη: 3 Μαου 2011 Teatro Verdi – Πάντοβα

Με αυτό το έργο του Πίπο Ντελμπόνο βρισκόμαστε στην αρχή ενός ταξιδιού στο φαντασιακό, στο κατώφλι μιας αλληλουχίας πινάκων, στο σώμα μιας δραματουργίας που μας φανερώνει χωρίς αναστολές την αλήθεια της τρέλας. «Ύστερα από τη μάχη» είναι μια σύνθεση που ανοίγει διάπλατα τις πόρτες του υπαρξιακού μας σκότους μέσα από τη συνεχή ροή, την υπέρβαση του χώρου. Βρίσκοντας το ρυθμό που ταιριάζει στο χορό και στη μουσική, αναζητώντας στα λόγια και στους στίχους τη συμφωνία των αισθημάτων και των διάφορων γλωσσών, μεταμορφώνοντας τον πόνο του σήμερα σε πίστη στο αύριο.

Οι ηθοποιοί του Θιάσου του Πίπο Ντελμπόνο εισέρχονται χωρίς σταματημό στο αναπάντεχο, σε μια θάλασσα που αλλάζει αενάως, όπου η εφικτή σωτηρία έρχεται μετά το αναπόφευκτο ναυάγιο. Συνοδεύει το ταξίδι μια καινούρια ύπαρξη, η χορεύτρια Μαρίτζα Ματζιπίντο, ιστορικό στέλεχος του θιάσου της Πίνα Μπάους. Ο Ντελμπόνο ενθαρρύνει και βρίσκεται δίπλα στους συντρόφους του πάνω σε μια ουδέτερη σκηνή, σε ένα γκρίζο χώρο του μυαλού, σταυροδρόμι του φαντασιακού μας, στο οποίο τρέχουν πρόσωπα του κόσμου μας, στο οποίο ζουν η μιζέρια και τα ελαττώματα ανθρώπων φυλακισμένων και τυφλωμένων που κινούνται σαν αυτόματα.

Στο πλαίσιο μιας κοσμικής και ταυτόχρονα θρησκευτικής τελετουργίας ακούγονται αποσπάσματα από έργα των Αντονέν Αρτώ, Φράντς Κάφκα, Άλντα Μερίνι, Πιερ Πάολο Παζολίνι, Ουώλτ Ουίτμαν, Ράινερ Μαρία Ρίλκε, Alejandra Pizarnik σε διασκευή του Πίπο Ντελμπόνο. Θέατρο στίχων και λέξεων που εκτυλίσσονται με φόντο τη μουσική των Τζουζέπε Βέρντι, Νικολό Παγκανίνι, Πιοτρ Ιλίτς Τσαϊκόφσκι σε συνεχή διάλογο με την ζωντανή, πρωτότυπη μουσική του βιολονίστα, συνθέτη και ερμηνευτή της νέας μουσικής στο μεταίχμιο μεταξύ πρώτης και δεύτερης χιλιετίας Αλεξάντερ Μπαλανέσκου. Η παράσταση αποτελεί σημαντικό σταθμό στην καλλιτεχνική πορεία του Ντελμπόνο χάρη στους νέους χυμούς με τους οποίους αναζωογονεί τους εκφραστικούς του τρόπους, στην αξιοποίηση της βιντεοάρτ και του κινηματογραφικής υφής ιδιώματος του, στις εικόνες που ο ίδιος ο Ντελμπόνο τράβηξε με το κινητό του σε μια συνέχεια του πειραματικού La Paura («Ο φόβος»).

Όλα στο σχήμα ενός διευρυμένου θεάτρου που αγκαλιάζει σώματα και κείμενα, μορφές λόγου και θεατρικής έκφρασης, κλίμακες που γίνονται πράξη διαμέσου της μουσικής και του χορού, και λόγος που ενσαρκώνεται από τους ηθοποιούς, σε ένα θέατρο που γίνεται σάρκα του καιρού του, του καιρού μας.