Ταινίες

από 09 ως 22/10/2020

από 23/10 ως 05/11/2020

από 06 ως 19/11/2020

από 20/11 ως 03/12/2020

ΠΑΟΛΟ ΣΟΡΕΝΤΙΝΟ (Νάπολι, 1970)

Άρχισε την καριέρα του ως σεναριογράφος και το 1997 τιμήθηκε με το Βραβείο
Σολίνας. Η πρώτη του ταινία είναι «Η σκόνη της Νάπολης» (1998), σε συνεργασία με τον
Ατόνιο Καπουάνο, ταυτόχρονα όμως εργάζεται και για την τηλεόραση.

Το 1998 και το 2001 γύρισε δυο ταινίες μικρού μήκους, και το 2001 κάνει το
ντεμπούτο του στη μεγάλη οθόνη με την ταινία L’uomo in più («Ο άνθρωπος που
περισσεύει»), η οποία συμμετείχε στο επίσημο πρόγραμμα του Φεστιβάλ της Βενετίας και
τιμήθηκε με το βραβείο RAI International καλύτερου σεναρίου.
Με τον «Άνθρωπο που περισσεύει» ξεκίνησε τη συνεργασία του με τον ηθοποιό Τόνι
Σερβίλο, πρωταγωνιστή και της δεύτερης ταινίας του σκηνοθέτη, Οι συνέπειες του έρωτα,
επίσημη Ιταλική συμμετοχή στο φεστιβάλ των Καννών το 2004. Οι συνέπειες του έρωτα
τιμήθηκε με 5 Δαυίδ του Ντονατέλο (μεταξύ των οποίων καλύτερης σκηνοθεσίας, καλύτερου
πρωτότυπου σεναρίου και καλύτερου σεναρίου στο Σορεντίνο) και 4 βραβεία των Ιταλών
κριτικών θεάτρων.

Ο Παόλο Σορεντίνο δίνει μεγάλη έμφαση στην ενάργεια των χαρακτήρων του, οι
οποίοι κινούνται μονίμως μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Έτσι κέρδισε τις εντυπώσεις και της
κριτικής και του κοινού που έσπευσε να αναγνωρίσει το εξαιρετικό ταλέντο του. Παρομοίως
και το φεστιβάλ των Καννών πάντα του πρόσφερε με προθυμία τη βιτρίνα του προς τιμήν του
ταλέντου του. Και πράγματι στις Κάννες παρουσιάζει όλα τα επόμενα έργα του:
L’amico di famiglia («Ο οικογενειακός φίλος») το 2006 (στην Ιταλία κέρδισε το Νάστρο
ντ’Αρτζέντο)· Il Divo το 2008, βασισμένο στη ζωή του πολιτικού Τζούλιο Αντρεότι, με 16
υποψηφιότητες για τα Δαυίδ του Ντονατέλο (κέρδισε 7), τη Χρυσή Σφαίρα καλύτερου
σεναρίου, 5 Νάστρο ντ’Αρτζέντο (δυο για τον ίδιο τον Σορεντίνο: καλύτερου σεναρίου και
σκηνοθέτη της καλύτερης ταινίας) στις 10 υποψηφιότητες και υποψηφιότητα στο Όσκαρ
καλύτερου μακιγιάζ·

This Must Be the Place το 2011, πρώτη ταινία του Σορεντίνο στα Αγγλικά (με
πρωταγωνιστή τον Σόν Πεν), που στις Κάννες κέρδισε το Μεγάλο Βραβείο της κριτικής
επιτροπής και στην Ιταλία 6 Δαυίδ του Ντονατέλο (μεταξύ των οποίων καλύτερου σεναρίου)
και 3 Νάστρο ντ Άρτζέντο (μεταξύ των οποίων καλύτερης ταινίας)·

La grande bellezza (Η τέλεια ομορφιά) το 2013, η οποία, παρ’ όλο που δεν πήρε
κανένα βραβείο στη Γαλλία, είχε τεράστια επιτυχία σε όλο τον κόσμο, κέρδισε το Όσκαρ
καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας και πολλά βραβεία στην Ιταλία (9 Δαυίδ του Ντονατέλο σε 17
υποψηφιότητες και 4 Νάστρο ντ’ Αρτζέντο σε 9 υποψηφιότητες) και διεθνώς (BAFTA, Χρυσή
Σφαίρα και EFA)·

Youth – La giovinezza («Η νεότητα») το 2015, δεύτερη ταινία με διεθνείς ηθοποιούς
όπως οι Μάικλ Κέιν και Χάρβεϊ Κάιτελ, με την οποία ο Σορεντίνο κέρδισε το Βραβείο EFA
καλύτερου σκηνοθέτη και στην Ιταλία 3 Νάστρο ντ’ Αρτζέντο (μεταξύ των οποίων ου
σκηνοθέτη καλύτερης ταινίας) και δυο Δαυίδι του Ντονατέλο, καλύτερου μουσικού και
καλύτερου πρωτότυπου τραγουδιού: πρόκειται για το “Simple Song No. 3” (στίχοι και μουσική
του David Lang) στην εκτέλεση της σοπράνο Sumi Jo (υποψήφιας για Όσκαρ στην ίδια
κατηγορία).

Ο Σορεντίνο έγραψε επίσης τα βιβλία Hanno tutti ragione («Έχουν όλοι τους δίκιο»,
2010, υποψήφιο στο λογοτεχνικό Βραβείο Στρέγκα) και Tony Pagoda e i suoi amici («Ο Τόνι
Παγκόντα και οι φίλοι του», 2012).
Το 2016 γύρισε την τηλεοπτική σειρά The Young Pope, με τον Τζουντ Λο να
υποδύεται τον αντιφατικό και βασανισμένο (καθώς και φανταστικό) πάπα Πίο τον ΙΓ’, κατά
κόσμον Λένυ Μπελάρντο. Τα πρώτα δυο επεισόδια της σειράς παρουσιάστηκαν σε
παγκόσμια πρεμιέρα στο 73 ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, όπου ο ίδιος
Σορεντίνο και ο Τζουντ Λο τιμήθηκαν με το βραβείο του Ιδρύματος Mimmo Rotella.

ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ

1998 – Lamore non ha confini («Ο έρωτας δεν έχει όρια») – Σενάριο· Σκηνοθεσία· Σκριπτ

2001 – La notte lunga («Η μακριά νύχτα») – Σκηνοθεσία· Σενάριο

2001 – Luomo in più («Ο άνθρωπος που περισσεύει») – Σκηνοθεσία· Σκριπτ· Σενάριο

2003 – Le conseguenze dell’amore («Οι συνέπειες του έρωτα») – Σκηνοθεσία· Σκριπτ· Σενάριο

2005 – Sabato, domenica e lunedì («Σάββατο, Κυριακή και Δευτέρα») – Σκηνοθεσία (τηλεοπτική σκηνοθεσία)

2006 – Lamico di famiglia («Ο οικογενειακός φίλος») – Σκηνοθεσία· Σενάριο· Σκριπτ

2007 – Il Divo – Σενάριο· Σκηνοθεσία· Σκριπτ

2010 – Napoli 24 – Σκηνοθεσία

2011 – This Must Be the Place – Σκηνοθεσία· Σενάριο

2013 – La grande bellezza («Η τέλεια ομορφιά») – Σκηνοθεσία· Σκριπτ· Σενάριο

2014 – Rio, eu te amo – Σκηνοθεσία

2015 – YouthLa giovinezza – Σκριπτ· Σκηνοθεσία· Σενάριο

2016 – The Young Pope – Σκηνοθεσία· Σενάριο· Σκριπτ

2018 – Loro («Εκείνοι») – Σκηνοθεσία· Σενάριο

2019 – The New Pope – Σκηνοθεσία· Σκριπτ· Σενάριο

2019 – Mob Girl – Σκηνοθεσία

2020 – È stata la mano di Dio («Το χέρι του Θεού») – Σκηνοθεσία

Ηθοποιός

2006 – Il caimano («Ο Αλιγάτορας») – Ηθοποιός – Ο σύζυγος της Άϊντρα

2009 – Di me cosa ne sai («Τι ξέρεις από μένα») – Ηθοποιός

2013 – Tutte le storie di Piera («Όλες οι ιστορίες της Πιέρα») – Ηθοποιός – Ο εαυτός του

2013 – Tre tocchi («Τρία χτυπήματα») – Ηθοποιός

2016 – The Young Pope: A Tale of Filmmaking – Ηθοποιός – Ο εαυτός του

2016 – Cinque Mondi («Πέντε κόσμοι») – Ηθοποιός – Ο εαυτός του

[Πήγη: https://www.cinematografo.it/]